13.05.2009 – 23:30′ da bu şehirden ilk defa yan yana bir otobüs koltuğunda uzun yolculuğa çıkıyoruz. Bir tarafta canım annemizi ve babamızı bırakıp, diğer taraftaki canımız anne ve babamızın yanına. Giderken çok şey alamıyoruz yanımıza, bu konuda acı içindeyim. Beni iyi anlıyorsun sevdiğim, sıkıntıdayız hem de çok. “Gün olur devran döner.”
Sen şu anda ne yapıyorsun bilemiyorum. Ben işi gücü bıraktım sana yazıyorum, içimden gelerek içlenerek. Seni çok özledim sevdiğim Sevim’ im karıcığım, diğer yarım. Seni çok seviyorum.
tutmasam elini